والله و بالله ما در برابر اين قضيه‏ مسئوليم.به خدا قسم مسئوليت داريم.به خدا قسم ما غافل هستيم.و الله قضيه‏ای كه دل پيغمبر اكرم را امروز خون كرده است،اين قضيه است.داستانی كه دل حسين بن علی(ع) را خون كرده،اين قضيه است.اگر می‏خواهيم‏ به خودمان ارزش بدهيم،اگر می‏خواهيم به عزاداری حسين بن علی ارزش‏ بدهيم،بايد فكر كنيم كه اگر حسين بن علی امروز بود و خودش می‏گفت برای‏ من عزاداری كنيد،می‏گفت چه شعاری بدهيد؟ آيا می‏گفت بخوانيد:"نوجوان اكبر من" يا می‏گفت بگوئيد:" زينب مضطرم الوداع ، الوداع"، چيزهايی كه من ( امام حسين ) در عمرم هرگز به اينجور شعارهای پست و كثيف ذلت آور تن ندادم و يك كلمه از اين حرفها نگفتم؟! اگر حسين بن‏ علی(ع) بود می‏گفت:اگر می‏خواهی برای من عزاداری كنی،برای من سينه و زنجير بزنی،شعار امروز تو بايد فلسطين باشد.شمر امروز موشه دايان (نخست وزیر وقت اسرائیل) است.شمر هزار و سيصد سال پيش مرد،شمر امروز را بشناس.امروز بايد در و ديوار اين شهر با شعار فلسطين تكان می‏خورد.
(حماسه حسینی/جلد اول/صفحه۲۹۱)