حقيقت اسلام تسليم است نه دانستن و ندانستن.دانستن و كشف حقيقت‏ كردن،برای اينكه يك نفر مسلمان باشد كافی نيست.وقتی حقيقت برای‏ انسان كشف شد بايد عكس العملش در مقابل حقيقت اين باشد كه " امنا و سلمنا و صدقنا ".اين می‏شود اسلام،والا من از شما می‏پرسم آيا شيطان‏ كافر است يا كافر نيست؟ بدون شك كافر است.قرآن هم می‏گويد:" « و كان من الكافرين »".ولی از شما می‏پرسم آيا شيطان كه قرآن او را كافر می‏خواند خدا را می‏شناسد يا نمی‏شناسد؟ می‏داند خدايی هست يا نه ؟ او از همه بهتر می‏داند . خدا را آنچنان می‏شناخت كه می‏گفت:" « فبعزتك "(به عزت خودت قسم). آيا شيطان پيغمبران و عباد مخلص خدا را می‏شناسد يا نمی‏شناسد؟ خيلی هم خوب می‏شناسد،چون می‏گفت:" « الا عبادك منهم المخلصين »" يك عده عباد را سراغ داشت كه آنها را " عباد مخلص " می‏ناميد و می‏گفت ديگر دستم به‏ آنها نمی‏رسد.بندگان مخلص خدا را آنچنان می‏شناسد كه می‏گويد " ولی من‏ به آنها دسترسی ندارم،هيچ روزنه و نقطه ضعفی در آنها نيست كه من در آنها نفوذ پيدا كنم ". ائمه را چطور ؟ ائمه را مثل انبياء خوب می‏شناسد.آيا به معاد اعتقاد دارد يا نه؟ يعنی آيا علم دارد كه روز قيامتی هست‏ يا نه؟ به آن هم علم و يقين داشت،می‏گفت:" « فانظرنی الی يوم‏ يبعثون »"  خدايا مرا تا روز قيامت مهلت بده.اين عنصری كه خدا و پيغمبران را می‏شناسد و به معاد هم اعتقاد جازم دارد اين سه ركنی كه ما هميشه شرط اسلاميت می‏دانيم در عين حال قرآن می‏گويد كافر است، چون ملاك كفر اين نيست كه انسان بداند يا نداند،و ملاك‏ اسلام هم اين نيست كه انسان بداند يا نداند. ملاك اسلام اين است كه‏ انسان بداند و در مقابل حقيقت تسليم باشد،و ملاك كفر اين است كه‏ انسان بداند،حقيقت بر او عرضه شده باشد و او در مقابل حقيقت بايستد و مخالفت كند.
(آشنایی با قرآن/جلد4/صفحه146)

والله و بالله ما در برابر اين قضيه‏ مسئوليم.به خدا قسم مسئوليت داريم.به خدا قسم ما غافل هستيم.و الله قضيه‏ای كه دل پيغمبر اكرم را امروز خون كرده است،اين قضيه است.داستانی كه دل حسين بن علی(ع) را خون كرده،اين قضيه است.اگر می‏خواهيم‏ به خودمان ارزش بدهيم،اگر می‏خواهيم به عزاداری حسين بن علی ارزش‏ بدهيم،بايد فكر كنيم كه اگر حسين بن علی امروز بود و خودش می‏گفت برای‏ من عزاداری كنيد،می‏گفت چه شعاری بدهيد؟ آيا می‏گفت بخوانيد:"نوجوان اكبر من" يا می‏گفت بگوئيد:" زينب مضطرم الوداع ، الوداع"، چيزهايی كه من ( امام حسين ) در عمرم هرگز به اينجور شعارهای پست و كثيف ذلت آور تن ندادم و يك كلمه از اين حرفها نگفتم؟! اگر حسين بن‏ علی(ع) بود می‏گفت:اگر می‏خواهی برای من عزاداری كنی،برای من سينه و زنجير بزنی،شعار امروز تو بايد فلسطين باشد.شمر امروز موشه دايان (نخست وزیر وقت اسرائیل) است.شمر هزار و سيصد سال پيش مرد،شمر امروز را بشناس.امروز بايد در و ديوار اين شهر با شعار فلسطين تكان می‏خورد.
(حماسه حسینی/جلد اول/صفحه۲۹۱)

اگر از ما بپرسند شما در روز عاشورا كه هی حسين حسين می‏كنيد و به‏ سر خودتان می‏زنيد،چه می‏خواهيد بگوئيد؟،بايد بگوئيم : ما می‏خواهيم حرف‏ آقايمان را بگوئيم.ما هر سال می‏خواهيم تجديد حيات بكنيم، « يا ايها الذين آمنوا استجيبوا لله و للرسول اذا دعاكم لما يحييكم ». بايد بگوئيم‏ عاشورا روز تجديد حيات ماست،در اين روز می‏خواهيم در كوثر حسينی شستشو بكنيم،تجديد حيات بكنيم،روح خودمان را شستشو بدهيم،خودمان را زنده‏ كنيم،از نو مبادی و مبانی اسلام را بياموزيم،روح اسلام را از نو به‏ خودمان تزريق بكنيم.ما نمی‏خواهيم حس امر به معروف و نهی از منكر،احساس شهادت،احساس جهاد،احساس فداكاری در راه حق در ما فراموش‏ بشود،نمی‏خواهيم روح فداكاری در راه حق در ما بميرد.
اين،فلسفه عاشورا است،نه گناه كردن و بعد به نام حسين بن علی‏ بخشيده شدن!،گناه بكنيم بعد در مجلسی شركت بكنيم و بگوئيم خوب ديگر گناهانمان بخشيده شد.گناه آنوقت بخشيده می‏شود كه روح ما پيوندی بخورد با روح حسين بن علی(ع).اگر پيوند بخورد،گناهان ما قطعا بخشيده می‏شود،ولی علامت بخشيده شدنش اينست كه دو مرتبه ديگر دنبال آن گناه نمی‏رويم.اما اينكه گناه بكنيم،از مجلس حسين بن علی بيرون برويم و دو مرتبه‏ دنبال آن گناهان برويم،نشانه اينست كه روح ما با روح حسين بن علی‏ پيوند نخورده است.  (حماسه حسینی/جلد اول/صفحه۱۸۷)

لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتِ الْمُصيبَةُ بِكَ عَلَيْنا وَعَلى
جَميعِ اَهْلِالاِْسْلامِ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتْ مُصيبَتُكَ فِى السَّمواتِ عَلى
جَميعِ اَهْلِ السَّمواتِ
براستى بزرگ شد سوگوارى تو ، و گران و عظيم گشت مصيبت تو بر ما ، و بر
همه اهل اسلام ، و گران و عظيم گشت مصيبت تو در آسمانها بر
همه اهل آسمانها.
(گوشه ای از زیارت عاشورا)

با اشک هاش دفتر خود را نمور کرد
در خود تمام مرثیه ها را مرور کرد
ذهنش ز روضه ها ی مجسم عبور کرد
شاعر بساط سینه زدن را که جور کرد
احساس کرد از همه عالم جدا شده است
در بیت هاش مجلس ماتم به پا شده است

*
در اوج روضه خوب دلش را که غم گرفت
وقتی که میز و دفتر و خودکار دم گرفت
وقتش رسیده بود به دستش قلم گرفت
مثل همیشه رخصتی از محتشم گرفت
باز این چه شورش است که در جان واژه ها ست
شاعر شکست خورده طوفان واژه هاست

*
بی اختیار شد قلمش را رها گذاشت
دستی زغیب قافیه را کربلا گذاشت
یک بیت بعد ، واژه ی لب تشنه را گذاشت
تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت
حس کرد پا به پاش جهان گریه می کند
دارد غروب فرشچیان گریه می کند

*
با این زبان چگونه بگویم چه ها کشید
بر روی خاک و خون بدنی را رها کشید
او را چنان فنای خدا بی ریا کشید
حتی براش جای کفن بوریا کشید
در خون کشید قافیه ها را ، حروف را
از بس که گریه کرد تمام لهوف را

*
اما در اوج روضه کم آورد و رنگ باخت
بالا گرفت کار و سپس آسمان گداخت
این بند را جدای همه روی نیزه ساخت
"خورشید سر بریده غروبی نمی شناخت
بر اوج نیزه گرم طلوعی دوباره بود"
اوکهکشان روشن هفده ستاره بود

  *
خون جای واژه بر لبش آورد و بعد از آن . . .
پیشانی اش پر از عرق سرد و بعد از آن . . .
خود را میان معرکه حس کرد و بعد از آن . . .
شاعر برید و تاب نیاورد و بعد از آن . . .
در خلسه ای عمیق خودش بود و هیچ کس
شاعر کنار دفترش افتاد از نفس...

شاعر: سید حمیدرضا برقعی

..::هر کس در اين دفاع مشروع و مقدس کشته شود شهيد است::..

رهبر معظم انقلاب اسلامي فرمودند: همه مجاهدان فلسطين و همه مومنان دنياي اسلام به هر نحو ممکن موظف به دفاع از زنان و کودکان و مردم بي دفاع غزه اند و هر کس در اين دفاع مشروع و مقدس کشته شود شهيد است.
به گزارش پايگاه اطلاع رساني دفتر مقام معظم رهبري، حضرت آيت الله خامنه اي در پيامي درباره مصيبت هولناک قتل عام مردم مظلوم غزه همچنين با اعلام عزاي عمومي در روز دوشنبه افزودند: اميد آن خواهد داشت که شهيد غزه در صف شهداي بدر و احد در محضر رسول الله صلي الله عليه و آله محشور شود.

(برای خواندن متن پیام روی ادامه مطلب کلیک کنید.)

 سيد حسن نصرالله ، مقامات ارشد لبناني و چند تن از مقامات ايراني ، منتظر فرود هواپيماي حامل حاج احمد متوسليان و 3 تن ديگر از اسرا هستند ...

 9:30 شب ، هواپيما آرام بر زمين مي نشيند .

 آرام آرام ، اسيران لبناني و فلسطيني پياده مي شوند و با سيد حسن نصرالله و مقامات مصافحه مي کنند

 همه منتظر 4 ديپلمات ايراني هستند ، اما خبري نيست ...

 چند دقيقه بعد ، خبرنگار تلويزيون اعلام مي کند :

 4 اسير ايراني همين حالا جداگانه وارد فرودگاه شدند .

 آري ؛خبر حقيقت دارد ،

 خودشان هستند ، اما ... اصلا چهره هايشان قابل شناسايي نيست !

 حاج احمد خيلي شکسته شده ،موها و محاسنش هم کاملا سفيد شده ...

 نزديک به نيمه شب است و کنفرانس خبري 4 ديپلمات برگزار مي شود ...........
(برای خواندن بقیه متن روی ادامه مطلب کلیک کنید.)